RSS feed

Categorie archief: poëzie

Tutti Fruttidagen

Geplaatst op

tutti-frutti-paul-hilarioZo anders je gedachten

’s avonds

Het donker voert je mee

naar plekken waar je

overdag niet komt

Het licht, de zon schermt het af

De avonden zijn broedser

Je gedachten worden voller

warmer

Maar toch alsof ze zijn

geweld door de ingedroogde

dag

De avond is de dag die

in het vocht gelegen

heeft van een beker omgevallen

droomwater

Die de daggedachten zwellen

liet

gedicht: Annette Lemaire ©

kunst: Paul Hilario

 

Advertenties

= HOUTJE = (nu goed :)

Geplaatst op

DSCF0341Het houtje drijft op de zee
het kleine houtje op de grote zee
het voelt zich erg eenzaam
Eerst leek dat drijven wel wat
zo afwisselend
en tegelijk zo wijd
maar op den duur wil je toch meer vastigheid
en er is ook helemaal geen conversatie
Je komt bijna nooit een ander houtje tegen
en de zee geeft helemaal niets om je
De zee geeft helemaal nergens om
Het houtje droomt nu maar van een strand
Nee – niet van vroeger
toen ze boom was
Dat is verloren

Een strand is er niet

J.C. van Schagen

(uit de bundel: Wat dit blijfsel overbleef)

foto: Annette Lemaire

~ ~ ~ UITMONDEN ~ ~ ~

Geplaatst op

diepzeekatvishet water stijgt ons tot

de lippen

onze mondjes drijven als

scheepjes kletsend smakkend

als kusgolfjes

ooit kwamen wij

uit het water gekropen

nu neemt ze ons weer op

alles mondt weer uit

in zee

 

gedicht/tekening: annette lemaire ©

~ ^ ~ HalfLeeg ~ ^ ~

Geplaatst op

beestje alleen

je bent uit me weg
of ver hier vandaan
ik raak geregeld
mezelf kwijt
ik ben de helft
van een bestaan

een ketel zonder
fluitje
een venster zonder
ruitje
een huis zonder
uitzicht
een woordeloos
gedicht

annet

kunst: Jeannie Lynn Paske  http://www.etsy.com/shop/obsoleteworld/about?ref=l2-about

+ + + VERBINDING VERBROKEN + + +

Geplaatst op

edgar-degas-melancholy

Een stille tocht

door een eenzaam

landschap

waar rotsen elkaar

niet raken

boomkruinen in

zichzelf waaien

wolken los van

elkaar drijven

vogels vliegen

ieder voor zich

waar niets zich

met elkaar verbindt

waar ik jou zie kruipen

door enkele ogen en

door losse tranen

verblindt

 

Annette Lemaire ©

kunst: Edgar Degas (melancholie)

DE ANGST VOOR DE OMMEKEER

Geplaatst op

Je gaf me namen
die eerst langs
frustraties kwamen
niet langs een liefhebbend
hart
of een zacht gemoed
het was een lullig vertoon
zo armetierig
je hebt me nooit willen
kennen
door een transparant
vizier of
in eigen gedachten
je liep rond in een
donker kazuivel
langs een wankel spoor
jouw god was niet
die van liefde
jouw god was een
een vermomde
duivel

Annet Lemaire ©

~~ NOMINALISME ~~

Geplaatst op

rozenlicht 9.5

Het is er niet tot ik het bedenk
met een naam. Ik noem het roos

en denk er ontstellend tere oogleden
dooraderde blaadjes achteraan

en daarachter als in een kindervuistje
een geheim. Dat zal de dood wel zijn.

Het kent zichzelf niet.
Het is alsof het slaapt

en zo blijft het terwijl
blaadje na blaadje loslaat

en wegraakt

Esther Jansma ©
foto: Annet

Nominalisme