RSS Feed

*VLEESKRANSJES*

Geplaatst op

foto‘s Avonds kijken ze naar de televisie. Moe van het werk, de ruzies, de eeuwige misverstanden. Ze zit in het hoekje van de bank en hij op de bank haaks ernaast. De gevarendriehoek, noemt ze het. Maar dit is nog te dragen. Deze week bekeek ze hem eens, ze gluurde naar hem. Ze deed alsof ze bezig was. Daar zat hij, haar eens zo grote liefde met het zacht krullend bruin haar. Met die glimlach en dat pretje in zijn ogen. Nu net zo slank nog en grijze slagen in het dunner wordende haar. Zijn baard is kortgeknipt en zijn felle vossekoppie kijkt gebiologeerd naar iets op de buis. Ze denkt ‘daar zit hij nu de onschuld zelve’. Al die jaren ging hij naar een andere liefde. Zij wist van niets. Zij verzorgde het huis, de inmense tuin de ezels en de schapen. Gek dat ze juist voor die dieren gekozen had. De ezel en het schaap. Hoewel intelligent staan ze bekend als koppig, dom en volgzaam. Een vooroordeel ook al is er iets van waar. Haar twee meisjes die hier de school volgden. Ze waren toch goed terechtgekomen. Het waren prettige met zichzelf in balans levende jonge vrouwen geworden. Ondanks de grote ruzies was er ook veel liefde, heel veel liefde geweest tussen de ouders: zij de strijdbare ram en hij de vaak zo destructieve schorpioen. Die liefde van hem was geen mens geweest. Was het maar een mens geweest. Dan leefden ze nu niet zo armoedig. Al kijkend naar hem dacht ze ‘hoe is het mogelijk dat ik niks wist’ en ‘wat vreselijk naief’ en ‘hoe hij haar gemanipuleerd had’. Ze had al zijn verhalen voor zoete koek aangenomen. Wat ze voelde had ze genegeerd. En net terwijl ze voor de zoveelste maal dacht ‘er is niets zoets meer in het vooruitzicht’ zag ze dat er kwijl uit zijn mond liep. Eerst een beetje, toen een hele golf. Het was groen en het stroomde maar door. Tussen het groen flitsten lampjes. Ineens stopte de stroom en uiteindelijk plopte hij nog een apparaatje of zoiets uit. Ja het leek op een apparaatje, het was een stekker! Ze stak hem in het stopcontact en daar brandde een kerstboom. Het leek nog het meest op een kerstboom, het was een kerstboom! Zachtjes begon ze te zingen en versierde de boom met vleeskransjes.

Advertenties

Over Annette

Bezield stofje in de kosmos/dichterlijk fotograferend tekenares Leef bewust en vanuit m'n hart......

»

  1. Een slechtoogdraakje ook nog!

    Beantwoorden
  2. wat een enorm intrigerend verhaal!

    Beantwoorden
  3. Nou bedankt Maria-Dolores.

    Beantwoorden
  4. Het is nu lobbyen geblazen anders zie je geen mens. Maar daar heb ik haast geen tijd voor. Mensen hoe doen jullie dat? Sprak zij in de lucht.

    Beantwoorden
  5. Oei, als ik ‘m goed lees is het met de heer des huizes niet helemaal goed afgelopen….
    Net goed…

    Beantwoorden
  6. Ha! Een medestander Rami

    Beantwoorden
  7. Hier had je me wel totaal op het verkeerde been. Leuk verhaal.

    Beantwoorden
  8. Toch wel Burro, ik snap het soms zelf helemaal niet. Maar dat hoort erbij. Dankjewel.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: