RSS Feed

VLUCHTEN KAN NIET MEER

Geplaatst op

In december 1977 verloor ik mijn kind.
Het was nog niet geboren.
Het zwom nog rond in veilig voedselrijk water.
We woonden in de Rozenstraat in Hilversum
in een popperig Hans- en Grietjehuisje.

Tussen ons huis en het huis ernaast was een
gangetje.
Die dag liep ik als zovaak te dromen en had
weer eens te weinig in de gaten.
Er kwam een kind, een jongetje aan die een
rotje naar me gooide.
Het bleek een atoomslag.
Op enkele meters afstand ontplofte de granaat.

Helse kleuren zag ik en toen niets meer.
De nacht was bloederig, pijnlijk en fataal.
Nooit meer zou ik kinderen kunnen krijgen.
Ik verloor mijn hertje, mijn foetus van drie maanden.
Ik verloor het aan vuurwerk.

Het was een meisje……….

Hoewel ik er niet van hou
moest het eens worden verteld.
Vanavond werd er een rotje
op het tuinpad gegooid.
Ooit moet ik hebben gedacht
dat mensen wijzer zouden
worden…….

kunst: Ana Bagayan

Advertenties

Over Annette

Bezield stofje in de kosmos/dichterlijk fotograferend tekenares Leef bewust en vanuit m'n hart......

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: