RSS Feed

*Natuurwezens*

Geplaatst op

fotoVroeger kwam mijn broer thuis van school met het verhaal dat we misschien allemaal in een dijbeen woonden. Het ging over de grote vraag: ‘Wat doen we eigenlijk op en wat is de aarde?’ Misschien is de aarde wel een prulletje in iemands neus. Een gigantisch wezen met de kosmos in z’n gok. Of de bloemen uit een stadspark? Vroeger had ik deze vragen sterker. Nu is er een acceptatie van het zijn. Maar af en toe steekt het mysterie de kop weer op en kan ik me opnieuw verbazen over de aarde, de zon, de maan, de sterren de schuivende planeten en de zwarte dwergen. Een vermoeden van verstopte natuurwezens op aarde die misschien alleen de spiegelingen en spikkels zijn als ik m’n ogen sluit. Hoewel de geheimen zich langzaam sluiten als de kelken van de geurende nachtviolier. Annet Lemaire ©

Advertenties

Over Annette

Bezield stofje in de kosmos/dichterlijk fotograferend tekenares Leef bewust en vanuit m'n hart......

»

  1. Van bijna alles kennen we de eindigheid…behalve van het universum.
    De spikkels op je oog als je ze sluit zijn de lichtstralen die nog op je zwarte kern van je oogbol doorstralen.

    Beantwoorden
  2. Wat ik vroeger kon kan ik nu niet meer, m’n ogen dichtdoen op het kussen en allerlei kleurige bolletjes vlogen langs soms in lange banen als vuurwerk. Zo werd de dag verwerkt misschien Zwol.

    Beantwoorden
  3. Toch… als bioloog kan ik alleen maar constateren dat de geheimen steeds talrijker worden… ieder antwoord geeft weer meer vragen!

    Beantwoorden
  4. Gelukkig maar Raxorca!

    Beantwoorden
  5. ik verbaas me nog elke dag…en in die verbazing schuilt veel schoonheid, die ik dan weer omzet in andere (hopelijk) mooie dingen….
    niets is in mijn ogen eindig…..

    Beantwoorden
  6. Nog regelmatig kan ik me verwonderen over het mysterie van het leven.
    De geheimen bestaan alleen bij de gunst van de sluiers en het lijkt me wijsheid om die intact te laten.
    Blijf maar dromen.
    liefs Indi

    Beantwoorden
  7. Dank voor jullie reacties Jeg, Indigo. Raxorca is een dichter of dichteres Zwol. Goeie gedichten!

    Beantwoorden
  8. we zitten allemaal op de rug van een grote schilpad, en die zit weer op de rug van een andere schilpad en die… nou ja, je snapt het wel…

    Beantwoorden
  9. Dit deed me denken aan een stripverhaal, vroeger in het AD. Die strip heette Mandrake, geloof ik. Een serie speelde zich af op het hoofd van enorme reuzen afkomstig van een andere planeet. Facinerende gedachte eigenlijk.

    Beantwoorden
  10. Hoi Annet,
    Dit doet mij denken aan de film "Men in black" waarin onze wereld uiteindelijk zat in een van de kluisjes van een onmetelijk grote wachtruimte. Of de wereld die zich bevond in het belletje rondom de kat zijn nek ( Orion"s belt. Dan voel je jezelf in ene heel erg klein worden.
    Voorlopig even geen bezoekjes van mij, want ik word aan mijn hand geopereerd en weet niet hoe lang het herstel duurt.
    veel liefs
    Moniquehttp://jikkemiene.nl

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: