RSS feed

*Achter kwaadheid zit altijd verdriet*

Geplaatst op

 Door m’’n wisselende klimaat liggen er keer op keer vreemde voorwerpen op de schrijfweg. De schrijfsteeg. Ik tekende veel en vuldig en deed pogingen mezelf weer tot één geheel te maken. Alle eigenschappen te accepteren zodat ze geen eigen leven gingen leiden. Mensen geboren in de periode van 25 mei tot en met 2 juni moeten leren omgaan met hun agressie, leert de wijze Gary Goldschneider me. Mijn persoonlijk verdriet dat grenzeloos kan zijn maakte me down. Ik sprak er weer eens over met mijn oude moeder en dat luchtte op. Daarna ging ik appels halen en kwam een puppy tegen. Een zwart labradorpuppytje. Het ging weer. Ik kon het leven ineens weer aan. Het werd zacht om me heen en het leven aaide me. Zo zonder radio en tv met al die mengelmoezen van ellende hier en daar en al z’’n angsten, het went nooit. Vanmorgen ging ik de tuin in en er lag dauw over het land. De kou had parels geregen over de grond. De berken glansden in de zon. De lange kegels in de sparren glommen in het ochtendlicht. De bruine vlinderpony verwelkomde me met haar neusfluitje. Dat je voor zo’’n fluwelen schoonheid mag zorgen!

Advertenties

Over Annette

Bezield stofje in de kosmos/dichterlijk fotograferend tekenares Leef bewust en vanuit m'n hart......

»

  1. Annet Lemaire

    Of is het puppietje? Of Pietje Pup?

    Beantwoorden
  2. een puppy is vanzelf al tje, dus dat hoeft niet 🙂
    geniet je geluk Annet!

    Beantwoorden
  3. Ja dat is ook zo Marlis.
    Fijne dag nog!

    Beantwoorden
  4. @ Annet,
    Hee, verrassend geschreven!
    En soms ligt achter verdriet weer kwaadheid…
    Ingewikkeld is het leven soms, en dan ja, even geen nieuws, maar muziek, een mooi verhaal, jouw stukje!
    Je hebt oog voor je omgeving: je neemt waar – veel mensen zien niets meer en hebben gordijntjes voor hun ogen. Dat is pas echt verdrietig vind ik…
    Als ik in de bossen loop zie ik soms pas weer wat om me heen als ik veel dingen achter me laat: mensen, gebeurtenissen, gedoe…
    Pas dan zie ik weer de bomen, voel ik de energie terugkomen en ga fluitend terug naar huis…
    Dag!

    Beantwoorden
  5. Heerlijk hé Phelan. Ben ook een echt bomenmens. Een bosmens geen bosaap:>)
    Hoewel?:>)

    Beantwoorden
  6. Die opening, achter kwaadheid. Prachtig. Ook de schrijfweg en schrijfsteeg: mooi geschreven!

    Beantwoorden
  7. Een mooi log Annet. Lof en begrip hiervoor.
    Ik kom weer boven water na 6 dagen ondergedompeld te zijn in de liefde en magie van Avalon, waar geen TV, radio en wereldellende was. Allen maar Zijn. Zoiets zou iedereen eens af en toe voor zichzelf moeten kunnen doen.
    Ik wens jou je eigen Avalon toe
    Veel liefs
    Hydrangea

    Beantwoorden
  8. heel mooi geschreven inderdaad,
    🙂
    aanbevolen

    Beantwoorden
  9. Bedankt Daan, Hydra en Alice!

    Beantwoorden
  10. Pingback: *Achter kwaadheid zit altijd verdriet* | voelsprieten

  11. Wat weet je verdriet weer mooi om te zetten in prachtige zinnen, zo als ‘de kou had parels geregen over de grond’ en verder.

    Beantwoorden
  12. Vind het zo fijn je te leren kennen, in je eenvoud en getalenteerde stukken waar je anderen van mee laat genieten. dit stukje raakte me en ik dank jou voor het delen Annet.

    Beantwoorden
  13. Dank voor je like Hanneke….

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: