RSS Feed

*De vrouw is en blijft een sloof. Ook al heeft ze dat zelf niet eens in de gaten*

Geplaatst op

fotoFrans sloofje In de Libelle – dat eigenlijk mensenblad:>) zou moeten heten ipv vrouwenblad – staat een stukje van de hoofdredactrice (die zichzelf redacteur noemt notabene – waarom noemt een man zich geen redactrice?) over de vrouw als ecomische macht. Tenminste daar had een stelletje mannen het over, zegt Franska Stuy van de Libelle. ‘En’ gaat het verder ‘opeens kwam de aap uit de mouw’. Ze (het stelletje mannen) vonden het eigenlijk wel prima dat ze thuis de was niet mochten doen en dat hun vrouw slechter tegen rommel kon dan zijzelf en daarom – naast haar baan – uiteindelijk het hele huishouden in haar eentje deed. ‘Goed plan geweest, die emancipatie van de vrouw, nu verdient ze geld én doet het huishouden’, lachte er eentje. ‘Zeg dat wel’, schaterde de ander. En dan gaat het verder over ‘hoe sociaal bewogen zijn we nog?’ en over vrijwilligerswerk. Goed om dit eens aan te kaarten. Ik ben daar al zo lang mee bezig. Niet de man heeft zijn vrouwelijke kanten ontwikkeld maar wij vrouwvolk met ons van nature ‘volgzame’ karakter zijn de man achterna gegaan en werken nu ergens op kantoor of universiteit of verpleging of zijn groentevrouw. Hoewel het vak huisvrouw gelukkig ook nog bestaat. Of men wel of niet tevreden is ligt aan de persoon. Een moppermens thuis is op kantoor ook een moppermens. De makelaarsmafia is daar gretig op ingesprongen en nu moet je wel buitenshuis werken want de ‘hiep’ is meestal niet op te brengen voor één mens. Ook hebben nogal wat vrouwen last van slechte muren. Die komen op ze af. Ofwel ze durven de confrontatie niet met zichzelf aan. Als je nog niets hebt meegemaakt kan dit inderdaad beangstigend zijn maar daar kun je aan werken. Thuis met of zonder kinderen is een ideale plek om jezelf te ontwikkelen. Al dan niet met gedeeltelijk buitenshuis werken. En dan je kinderen op de crèche. Die eerste lachjes, loopjes, woordjes, dat hele wonderlijke proces van opgroeien maak je maar gedeeltelijk mee van je spruit of spruiten. We lijken wel gek om ons zo uit te laten buiten. Of laten we ons uitbuiten? Het woord ‘sloof’ heb ik gebruikt om het uit te vergroten. Want is iedereen niet op zijn tijd een sloof?

Advertenties

Over Annette

Bezield stofje in de kosmos/dichterlijk fotograferend tekenares Leef bewust en vanuit m'n hart......

»

  1. tegenwoordig met je als vrouw toch kunnen weten waar de klepels hangen en hoe de klokjes het beste tikken 🙂

    Beantwoorden
  2. Een zéér verhelderende bijdrage

    Beantwoorden
  3. Tussen schrijven en reageren is zo’n verschil. Ik ga een cursus volgen:>)
    Ik loop eerst die denktank maar eens uit. Ga er maar eens aanstaan :~) (emotiefliebeltje van Alice)

    Beantwoorden
  4. Twee zielen één gedachte

    Beantwoorden
  5. maar zijn mannen ook niet vaak een "sloof"….zeker vaker dan vroeger!!
    En ik denk dat mensen zich laten uitbuiten…de sociale pressie is groot..te groot….en het gras bij de buren is altijd groener …dus sloof sloof sloof…..
    Je kiest er zelf voor, want het kan ook anders.
    Maar het huishouden moet wel gedaan worden….
    hoe je het ook wendt of keert. ·))

    Beantwoorden
  6. Ingewikkeld probleem, dat "sloof-schap". In mijn geval werk ik 4 x 9 uur per dag voor mijn werkgever en daarnaast 7 dagen per week voor mijn huishouden. Mijn man is niet erg geëmancipeerd. En dus doe ik ook alle werk in huis, tot ik er, soms letterlijk, bij neerval. Soms staak ik dan ook 😉
    Huizeb zijn in onze contreien niet echt goedkoop en hoewel we met heel veel moeite wellicht nét rond zouden kunnen komen met 1 of 1,5 salaris, heb ik nog een ander spook uit het verleden: ik wíl niet afhankelijk zijn van Hem. Het is een schat, begrijp me goed, maar toen een eerdere relatie stukliep, was ik blij dat ik mijn inkomen had. Die heeft me toen gered, want toen kon ik voor mezelf een dak boven mijn hoofd regelen etc. Dus gráág zou ik meer rust in mijn leven hebben, maar om bovenstaande redenen koos ik voor wat anders.
    Mijn stelling: het is ook nog altijd voor vele vrouwen een keus om zo te dubbelen. Mijn motief staat hierboven, maar ik ken ook andere redenen voor al dan niet geheel vrijwillig "sloofschap": dames die graag luxe dingen doen, of zij die nu eenmaal alles precies geregeld willen hebben zoals zij altijd doen, vrouwen die veel liever een kind wilden dan Hij en hij wilde geen verlies van inkomen, dus het was kiezen of delen.

    Beantwoorden
  7. Ik doe het anders dan mijn moeder en mijn oma en mijn tantes, maar ik doe het ook anders dan ik het deed, na een huwelijk van 14 jaar, nam ik een aantal jaren rust en ging weer studeren en werken tegelijk, mijn eerste kroost was toen al bijna zelfstandig.
    Toen begon ik weer overnieuw, weer ee gezin, met kuikentjes, maar nu zonder man en dat beviel beter, nu weet ik gewoon dat ik alles alleen moet doen, maar dan zonder het mopper van een man, zonder het er nooit zijn van een man, zonder het nors zijn van een man. Ik weet er zijn schatten van mannen die heel goed voor hun gezin zorgen en hun vrouw zien als een juweel die mag schitteren, maar ik was toen ook een alles in een en nu red ik het met gemak, zonder gezeur. Neemt niet weg, dat als ik een prins tegenkom….., maar hier wonen ze niet en ze komen ook nooit met zo een mooi muiltje aan de deur.

    Beantwoorden
  8. Meestal vermijd ik discussies over dit thema. Maar als ik er toch aan meedoe, dan zeg ik wel dat achter iedere ‘man die geen poot uitsteekt’ toch een verloofde zit, die ooit begonnen is met zeggen: ‘ik doe het wel, schat’. Waarschijnlijk nog een overblijfsel uit de tijd dat de meeste vrouwen economisch volledig afhankelijk waren van mannen en bang waren dat niemand met ze zou trouwen als ze iets ànders gezegd zouden hebben. Toen was het waarschijnlijk ook logisch dat zij in huis overal voor zorgden, ze moesten toch wàt doen, en de man kon ook niet kiezen of hij wilde werken of niet.
    Aan de andere kant denk ik niet dat ‘sloven’ of (te) hard werken typisch vrouwelijk is. Voor mijn gevoel heeft het veel met de calvinistische mentaliteit te maken, die er steeds op hamert dat we iets moeten presteren, ledigheid des duivels oorkussen is, dat soort dingen. Met als enige verschil met vroeger dat toen veel mensen de hele dag werkten, maar nauwelijks genoeg verdienden voor het allernodigste, terwijl nu de meeste mensen dure huizen en iedere dag weer allerlei andere spullen kunnen kopen, en denken dat ze niet meetellen als ze dat allemaal niet hebben.
    Ik woon in een streek waar veel mensen écht weinig inkomen hebben, AOW van 500 euro of ook minder, om maar eens iets concreets te zeggen. Maar ik zie niet dat die mensen ongelukkiger zijn omdàt ze arm zijn. Ik hoor de meesten ook niet klagen. Ze hebben gewoon een ander soort leven. Zonder veel geld, maar ook met veel minder stress.

    Beantwoorden
  9. Dank voor jullie bijdragen!
    Ik ga nu een bakkie doen:>)

    Beantwoorden
  10. Hoi Annet, ik kan alleen maar zeggen AMEN !!!!
    veel liefs
    http://mutabilis.punt.nl

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: