RSS feed

*Zij hebben er niet om gevraagd*

Geplaatst op

foto

Hoe ik mijn gedachten moet ordenen en zo moet schudden om bij de les te blijven is erg moeilijk met die vermoeienissen van alweer (!) een oorlog met alle ellendige beelden als zwarte ondergrond op je levenspad. Is het leven op zich al geen kluif genoeg? Weten die mensen die dit veroorzaken wel wat ze een ander aandoen? Zijn ze in staat zich te verplaatsen in een ander? Nee toch zeker. Oorlog is een ziekte, een geestesziekte. Als je dit nodig hebt om door het leven te gaan ben je niet goed wijs. En de andere levende wezens dan? De dieren, de ziel van de gebouwen, de ziel van de bomen, de planten? De geest van de al zo getergde aarde? Er wordt ze niets gevraagd. Zo van ‘sorry is het goed als ik een oorlog begin want praten kan ik niet, ik kan mijn gevoelens niet vertolken dus dan maar via een ziekelijke manier geuit, de weg van de allerlaagsten, de zinloze weg van de oorlog dus’ Nee dat zeggen ze niet. Het leven is een geschenk. Geen ding waar je zomaar achteloos mee omspringt. Die bommen raken ons allemaal. We zijn allemaal gewond. We zijn het zat. De oorlog uit de mens halen kan alleen de mens zelf. Door voor elke handeling eerst het woord LIEFDE of LEVENSKUNST te plaatsen. Dan pas, dan pas, hoeft de aarde niet te kantelen. Annet ©

Advertenties

Over Annette

Bezield stofje in de kosmos/dichterlijk fotograferend tekenares Leef bewust en vanuit m'n hart......

»

  1. Beste Annet……je hebt weer zo veel gelijk. Ik verwacht niet dat er een totale wereldvrede realiseerbaar is. Ontelbare groepen willen altijd het land van de andere groep……..of het nu de Duitsers of de israelieten of de Libanezen enzovoorts zijn. Landje pik blijft het meest ordinaire gevecht van mannetjes.

    Beantwoorden
  2. Maar mensen zijn toch ook mensen Zwol. Of moeten we ze opgeven………….?

    Beantwoorden
  3. Mannen zijn toch ook mensen bedoel ik

    Beantwoorden
  4. Je hebt me zo geraakt met dit stukje, ik huil zacht, terwijl ik de hele dag dit oorlogsgevoel probeer weg te drukken.
    (Die bommen raken ons allemaal) Ja, dat heb je zo mooi gezegd, zo is het, daarom huil ik, want het is vreselijk en ik, ik doe niks, ik kijk toe, ik voel me schuldig, heb niet eens onlangs in Amsterdam geprotesteerd.

    Beantwoorden
  5. Het is ook teveel Zilvertje. Het enige dat je kunt doen is erover schrijven en denken aan het sturen van positieve energie en de kracht daarvan.

    Beantwoorden
  6. Jos Goedmakers

    Bij heel wat mensen speelt zich al een oorlog af bij henzelf, deels terecht. Als we met het oplossen daarmee eens begonnen, zonder het ander helemaal uit het oog te verliezen……

    Beantwoorden
  7. Daar ben ik al langs gegaan Jos……….zie spreuk links…………
    Dit sluit niet uit dus dat de oorlog in jezelf soms niet oplaait, kan oplaaien omdat je geconfronteerd wordt met b.v. leugens of dat je opkomt voor de onderdrukten
    In het besef dat ik op weg ben naar een kloosterbestaan maar met genoegens, geen celibaat wat volgens mij niet goed is om je natuurlijke gevoelens te onderdrukken. Ik ga hier uit van LEVENSKUNST en bezinning.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: